"حبس و شلاق" مجازات روزهخوار در منظر عمومي
وي با بيان اينكه مردم جامعه ما مردمی دیندار و متعهد هستند، گفت:
افراد جامعه همواره در تمامی صحنههای دینی و انقلابی حضور داشتهاند و در
ماه مبارک رمضان نیز این حضور بیشتر و پررنگتر از سایر ماههاست ، چرا که
در این ماه خود را مهمان خدا میدانند و به دلیل روزهداری خود را مقید به
رعایت بسیاری از مسایل و احکام دینی میکنند .
شاهصاحبي ادامه
داد: از نظر حقوقي هرگاه ارتکاب عملی در منظر عمومی صورت گیرد ، خواه کسی
ببیند ، خواه هیچکس نبیند و یا در اماکن عمومی و یا اماکن مهیا برای پذیرش
عموم باشد، آن را علنی گویند طبق موازین شرعی و قانونی با کسانی که در
ملاءعام مبادرت به روزه خواری و استعمال دخانیات کنند ، برخورد میشود .
اين
حقوقدان با اشاره به ماده 638 بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی بيان داشت
: « هرکس علناً در انظار و اماکن عمومی و معابر ، تظاهر به عمل حرامی
نماید، علاوه بر کیفر عمل به حبس از 10 روز تا 2 ماه یا تا 74 ضربه شلاق
محکوم میشود و در صورتی که مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر
نيست، ولی عفت عمومی را جریحهدار کند، فقط به حبس از 10 روز تا 2 ماه یا
تا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد .»
شاهصاحبي گفت: طبق تعریف
علمای علم لغت «تظاهر» به معنی آشکارا عمل کردن و آشکار نمودن، خودنمایی
نمودن و وانمود کردن به داشتن صفت یا حالتی و لغت «علناً » نیز به معنای
آشکارا انجام دادن فعل یا ترک فعل است ،از نظر حقوقی هم هرگاه ارتکاب عملی
در منظر عمومی صورت گیرد، خواه کسی ببیند، خواه هیچکس نبیند و یا در اماکن
عمومی و یا اماکن مهیا برای پذیرش عموم باشد، آن را علنی گویند.
اين
وكيل دادگستري در پاسخ به سوالي مبني بر اينكه تظاهر به روزهخواری جرم
است یا خیر؟ اظهار داشت: این ماده متشکل از 2 بخش است: بخش اول: «...تظاهر
به عمل حرامی نماید، علاوه بر کیفر عمل...» بخش دوم: «...در صورتی که مرتکب
عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نيست...»
شاهصاحبي افزود: با
دقت در منطوق ماده این معنا به دست میآید که در بخش اول منظور قانونگذار
اعمالی است که ارتکاب آن نه تنها گناه و حرام است، بلکه جرم نیز شمرده شده و
قانون برای آن مجازات تعیین کرده و بنابراین مرتکب این اعمال علاوه بر
مجازاتی که قانون برایش پیشبینی کرده به مجازات منظور شده ، در این ماده
نیز محکوم خواهد شد ، پس یقیناً روزهخواری در اماکن عمومی با توضیحات فوق
از شمول این بخش از ماده 638 (141) خارج است .
وي به بخش دوم این
ماده اشاره كرد و گفت: قانونگذار اعمالی را که ارتکاب آن گناه و حرام است
ولی طبق قانون ذاتاً جرم نیست ، اما عفت عمومی را جریحهدار می کند ، را
جرم شناخته و روزهخواری از مصادیق آن به شمار میآید چون کسی که عمل
روزهخواری را بصورت علنی انجام میدهد در واقع یکی از ارزشهای مسلمانان
را نادیده گرفته و عفت و اخلاق عمومی را جریحهدار کرده است .
اين
حقوقدان با بيان اينكه روزهخواری علاوه بر همه معایبی که ذکر شد در بعد
مناسبات اجتماعی به نوعی عدم احترام به حقوق دیگران است، گفت: کسی که به
صورت آشکار روزه میخورد، هنوز به حقوق شهروندی و احترام به حقوق دیگران در
سطح جامعه واقف نیست، چنین فردی علاوه بر بیحرمتی به احکام و قوانین
اسلامی، به صورت علنی و آشکار بیان میکند که رعایت حقوق دیگران چندان
برایش اهمیتی ندارد.